Naast de deur, maar toch onbekend

Excursie HVL 10 juni 2017 naar het AIP in Zeerijp en de Sarrieshut van ’t Zandt

De jaarlijkse excursie van de HVL bleef in 2017 binnen de gemeentegrenzen, maar bleek voor velen een waar ontdek-je-plekje. Op zaterdagmiddag 10 juni bezochten we eerst het Archeologisch InformatiePunt in Zeerijp en daarna de sarrieshut in ’t Zandt. Veel gehoord commentaar: ‘Goh, dat wist ik niet!’

Hugo Parker Brady heeft in februari 2017 afscheid genomen als voorzitter van de HVL, maar had deze excursie nog geregeld. Niet in de laatste plaats omdat hij in 2006 zelf betrokken is geweest bij de inrichting van het Archeologisch InformatiePunt. Na een lunch met broodjes en heerlijke soep luisterden de aanwezigen naar een korte presentatie van Hugo, die vertelde over de totstandkoming van het AIP. Elf jaar na de inrichting is er wel het een en ander veranderd, maar nog steeds kun je in het Dorpshuis van Zeerijp drie grote vitrines met prachtige bodemvondsten bekijken en hangen er in de hal grote en mooi vormgegeven panelen die achtergrondinformatie geven over de geschiedenis van de Fivelboezem.

Na de presentatie keken we ook nog een film, waarin oude bekenden als Reint Wobbes vertelden over kloostermoppen, de bouwcultuur in onze regio en de historische waarde van onze ogenschijnlijk zo vlakke bodem. En toen moesten we weer verder. Een deel van de gasten nam de fiets en de automobilisten en passagiers werden de weg gewezen naar de sarrieshut door mevrouw Glas, die voorop reed.

Idyllisch plekje

De sarrieshut ligt verscholen achter de woonhuizen van de Schatborgsterweg, in de achtertuin van de uitbater Harry van de Bunt. Vanaf de weg is alleen een grindpad tussen twee hagen te zien. We worden ontvangen met koffie, thee en royale
stukken rabarbertaart met custardsaus. Harry vertelt enthousiast over de geschiedenis van het kleine, pittoreske huisje, dat gebouwd is als kantoor en woonhuis van de chercher of sarrie, die de belasting op het malen van graan controleerde. Meer informatie is te vinden via Wikipedia.

Harry kent ook veel anekdotes over de locatie. Een doopsgezinde gemeente heeft korte tijd diensten gehouden in de sarrieshut en daarvoor werd de kelder onder een bedstede verbouwd tot doopvont. Toen de doopsgezinden er in de Tweede Wereldoorlog allang uit waren en de sarrieshut een timmerwerkplaats was, werd er in die doopvont een varken verborgen gehouden.

De sarrieshut en de tuin er omheen zijn prachtig onderhouden en het was er goed toeven, vooral met het mooie weer. Een heel geslaagde excursie!